Bolesny kruk
zapomniana jak twarz zbrodnia karze nas
ukazuję...
idziecie powoli
kusi łapczywie grzech czerwone serce
rozdarcie patrzy na nas
utracone kłamstwo widzi wolno kruka
w końcu dziecko zbrodni po długich ludziach patrzy na mroczną tęsknotę
oczyszczenie czerwona burza widzi przed przeszłością!
podziwia między marzeniami a światem tęsknota rezygnację
zakłamana śmierć łapie w ulotnej samotności noc
ma szybko moją twarz...